Öncel Öziçer
Tüm Makaleleri
Ters köşe
Bir insanı etkilemenin binlerce yolu olduğu söylenir.
Sahne Işıkları ve Kulis Yalnızlığı
Hayat bir tiyatro sahnesi. Perde açılıyor, ışıklar üzerimize düşüyor.
Çalamadıkları son şey: Neşemiz
Bu ülkede son yıllarda pek çok şeyimizi kaybettik. Alım gücümüzü, geleceğe dair planlarımızı, güven duygumuzu, huzurumuzu… Belki de en kötüsü, umudumuzu. Çünkü umut insanın yarına dair kurduğu köprüdü...
Nejla’nın kabuğunda hayat var
Eskiden sabah gözümü açar açmaz “Bugün memlekette ne olmuş?” diye telefona sarılırdım.
Boyun eğmeyenlerin bayramı
19 Mayıs sadece bir bayram değildir. 19 Mayıs, teslim olmayı reddeden bir halkın ayağa kalktığı gündür.
Alaçatı güzel insanlar yorgun
Bayram geliyor. Yaşadığım kasaba yine koca bir şehir kalabalığı ağırlayacak.
Bizi kandırdılar
“Büyüyünce geçer” dediler. Geçmedi. Çocukken korkularımız küçüktü belki ama gerçekti. Karanlıktan korkardık. Yalnız kalmaktan korkardık. Sevilmemekten korkardık.
Anne kelimesi devlet malı mı?
RTÜK inceleme başlatmış, Aile Bakanlığı “olmaz” demiş, reklam yayından kaldırılmış… Sebep? Bosch Türkiye reklamında bir kadının bir köpekle aynı evde yaşaması ona şefkat göstermesi ve buna “anne” his...
HAYKIR ULAN HAYKIR!
Dünyaya geldiğimiz anda ilk yaptığımız şey nefes almak sanılır. Oysa ondan hemen önce gelen bir şey vardır: haykırmak.
Sırça köşk ve aynı sorular
Alaçatı Ot Festivali yine geldi, geçti, kokusunu bıraktı. Otlar, şaraplar, kahkahalar, yeni insanlar… Ve tabii ki değişmeyen o sorular: “Buraya nasıl yerleştin?” “Hayatını nasıl kazanıyorsun?” “Hangi...
Bana oyuncak değil EGEMENLİK verdiler
Ben bu ülkenin çocuğuyum. Doğduğum gün, sadece bir nüfus kağıdı verilmedi bana… Bir de egemenlik verildi.
Bunu da atlatabilirim diyebilmek
Bu ülkede yaşayanların uzun yıllardır en içten duası şudur: “Üstesinden gelemeyeceğimiz şeylerle sınanmayalım.” Ki sınanıyoruz… Bitmiyor. Ama hayatın tuhaf bir mizah anlayışı var; tam da en zayıf yeri...
