Köşe yazma rutinim değişmiyor. En fazla üç haftada bir köşeme, “yazdım, sildim, yazdım, sildim” diye başlıyorum.
Bu sefer de aynı şekilde başlamayayım diye başına böyle bir cümle ekledim ama maalesef ki yine yazdım ve sildim.
Keyfimden değil. Bu ülkeye (istemeden de olsa) doğduğumdan beri bir gerçek var. Sansür… Her şeyde geliştiğimiz gibi bunda da geliştik ve müthiş uygulamalarla bu konuyu geliştirdik ve oto sansüre evrilttik ülkece. Artık kimsenin çaba sarf etmesine, fazladan enerji tüketmesine gerek kalmasın diye herkes kendi işini kendi görüyor ve payına düşen sansürü bir dolu kepçe ile tabağına koyuyor.
Daha bugün, sildiğim köşemi yazmadan birkaç saat önce, bir gencin sosyal medyada, yurt dışında yaşayıp neden Türkiye’ye geri dönmek istemediğini anlattığı videoyu kaldırmak zorunda kaldım. Özgür iradesiyle paylaştığı videoyu kaldırmamızı rica etti. Sağlam linç yedi çünkü. Oysa ülke ile ilgili kötü bir şey söylememişti, hissettiklerini, eksik gördüklerini ve ülkeden görmek isteyip de göremediklerini anlatmıştı videoda. Anlatmasına, içini dökmesine izin vermediler.
Bazen de yazmaya izin vermiyorlar. Hissettiklerini, duygularını, düşüncelerini kâğıda dökmene engel oluyorlar. Henüz doğmadığım için göremediğim 80 darbesinden sonra yaşananlar gibi. Ülke gündemine dair fikirlerimizi yazmak yerine çiçek böcek yazmaya mahkûm ediliyoruz.
Köşe yazılarını özenle yazmaya çalışıp bu işe zaman zaman günlerini veren benim işime gelecek açıkçası. Bundan sonraki haftalarda köşe yazılarımı, tıpkı gezi eylemleri sırasında haber yayınlamak yerine penguen belgeseli yayınlayan haber kanalı gibi, canlılar âlemine ayıracağım. Penguen fikrini malum kıymetli dönemde o haber kanalı yapmasaydı ben yapardım ama yapacak bir şey yok. Yetkililer bıkana kadar her hafta bir canlı bulacağız artık.
Belki de araştırdıkça, yazdıkça, okudukça hayvanların bizden daha özgür olduğunu fark ederiz. Peki, bir şey değişir mi, sanmam…
Haftaya kaplumbağaları yazmaya çalışacağım, o kadar yavaş oldukları halde nasıl da bizden daha hızlı ilerlediklerini konuşuruz.
Daha özgür günlere
