Ne yazacağımı bilmiyorum. Açtım boş sayfayı karşıma öylece birbirimize bakıyoruz. Arkada hafifçe çalan bir müzik, içimde her hafta benzer yazılar yazmanın bıkkınlığı…

Ülkemiz sağ olsun tekrarlanan kelimeler; ‘ülke gündemi’, ‘yoksulluk’, ‘emekli’, ‘emekçi’, ‘umutsuzluk’, biraz da yalandan ‘umut…’

Çocukluğumda ailem gündemi ‘Hayat TV’ kanalından takip ederdi. Şu an 23 yaşındayım kendimi bildim bileli ana haber bülteninde alt kısımda akan o yazılara baktığımda hep aynı ismi görüyorum. Evimizde bir gün ilk defa ana haber o kanaldan açılmadı. Anneme ‘Neden’ diye sorduğumda, ‘Kanal kapatıldı’ cevabını almıştım. Anlayamadım tabii, çocuk nereden bilsin bir kanal neden kapatılır. İşte ana haberde alt kısımda hala gördüğüm o isim fala düşünceli biri olmalı ki, Hayat TV’nin kapanmasından 10 yıl sonra ‘Bir kanal neden kapatılır’ soruma TELE1, Halk TV ve Sözcü TV’ye kayyum atayarak cevap verdi.

Her hafta bu kâğıdın da canını sıkmamak için aynı şeyleri yazmayayım diyorum aklıma 23 yıllık hayatımın geçtiği şehirler ve ilçeler geliyor. Çocukluğumun geçtiği Tekirdağ Büyükşehir ile Çerkezköy Belediye Başkanı ve gençliğimin geçtiği İzmir Büyükşehir ile Çiğli Belediyesi… Bu dört belediyenin başkanlarının dördü de son iki ayda partilerinden istifa ederek AKP’ye geçti. Artık sadece ana haberde kayan o şeritte değil, geçmişimde ve geleceğimde de görüyorum onu.

2 gün önce karar vermiştim çiçek, böcek yazacaktım. Normalde yazmaktan kaçtığım şekilde olacaktı yazı çünkü ülke gündeminden kaçabilmeyi beklersem işim çok zor olacaktı. Yine kaçtığım yerden yakalandım.

Bir genç olarak öfkeleniyorum… Yazılarımda adını geçiremediklerime, adlarını geçirmemi engelleyen sisteme öfkeleniyorum, ülkeme öfkeleniyorum bir genç olarak anılarımı, aşklarımı ya da arkadaşlıklarımı değil de hangi siyası parti lideri ne dedi, hangi belediye başkanı nereye transfer oldu konularını gençlerin gündemine oturttuğu için.

Muhalefet partilerine öfkeleniyorum şimdi saysam dağ kadar olacak hukuksuzluklara sessiz kalıp iktidarın ekmeğine yağ sürdükleri için. Sosyalist partilere öfkeleniyorum 30 yıldır aynı pasiflikte oldukları için.

Görünen o ki gırtlağımıza yapışmayı bırakmayacak bu ülke. Ve ne zaman daha kötüsü olamaz dedikçe inatla daha kötüsünü önümüze sürecek. Buna alışmamak gerekti ama alıştırıldık. Bakalım bir sonraki tepkisizliğimiz ne kadar sessiz olacak. Sonumuz hayrolsun…