Sergen Yalçın'ın Belçika maçı sonrası Arda Güler için kullandığı, "Takımın en önemli oyuncusu, bütün atakları yönlendiriyor, hücumda birçok şeyi çözüyor" sözleri dikkat çekiciydi. Arda'nın omuzlarında büyük bir yük olacağını da özellikle vurguladı.

Peki, Arda böyle bir sorumluluğun kendisine yüklenmesini istiyor mu? Sanmıyorum. Arda'nın ihtiyacı kurtarıcı ilan edilmek değil, takım arkadaşlarıyla birlikte başarılı olmak. Bir futbolcuyu bu kadar öne çıkarmak, diğer millî oyuncuları da istemeden onun arkasına itmek değil midir?

Üstelik Sergen Yalçın'ın yorumculuk döneminde bugün birlikte çalıştığı futbolcular hakkındaki sözleri hâlâ hafızalarda. Kenan Yıldız için "Hiçbir yıldız özelliği yok", Arda Güler için "Sadece bir gol atmakla olmaz", Ferdi Kadıoğlu için "Premier Lig için düz oyuncu", Semih Kılıçsoy için "Çok büyütüldü" demişti. Hakan Çalhanoğlu, Orkun Kökçü ve Barış Alper Yılmaz da eleştirilerinden nasibini almıştı.

Yalçın, bu açıklamaların bir bölümünü ekran şovu olarak değerlendirdi. Ancak futbolcular açısından mesele bu kadar basit olmayabilir. Dün eleştirdiğin oyuncuların bugün teknik direktörü olmak, onların güvenini kazanmayı gerektirir. Bu güven kendiliğinden oluşmaz.

Belçika ve Fransa maçlarındaki mücadeleyi de yalnızca yeni teknik direktörün başarısına bağlamak haksızlık olur. Benim gördüğüm, bu oyuncuların millî formaya duydukları sevgi ve aidiyetin çok önemli bir payı var.

Bir diğer sorgulanması gereken konu ise Yalçın'ı bu göreve getiren TFF yönetimi. Başkan İbrahim Hacıosmanoğlu'nun Trabzonspor başkanlığı döneminde hakemlerin soyunma odasında saatlerce tutulmasıyla sonuçlanan olay nedeniyle yargı süreci yaşanmıştı. Bugün ise TFF yönetimi döneminde MHK Başkanı ve bazı hakemlerle ilgili soruşturmalar gündemde. Hakkında kesinleşmiş bir suç hükmü bulunmayan bu tartışmalar, federasyonun güvenilirliğini ve yönetim iradesini sorgulamayı da beraberinde getiriyor. Böyle bir yönetimin aldığı kararlar da elbette kamuoyunun değerlendirmesine açık olmalı.

Millî takımın başında olmak için yalnızca futbol bilgisi yetmez; güven vermek, güven kazanmak ve herkese eşit mesafede durmak gerekir.

Unutmayalım; millî takım hiçbir teknik direktörün şahsi projesi, hiçbir futbolcu da tek başına kurtarıcısı değildir. Bu forma hepimizden büyüktür!