İzmir, Ege Serbest Bölge’de işten çıkarılan 15 DIGEL Tekstil işçisi, işe iade ve sendika hakları için 388 gündür direniyor.
DIGEL Tekstil, yüzde 30’luk sefalet zammı ve çalışma koşulları karşısında 17 Ocak 2025’te Türkiye Tekstil Örme Giyim ve Deri Sanayi İşçileri Sendikası’nda (TEKSİF) örgütlenen 4 işçiyi aynı gün tazminatsız şekilde işten çıkarttı. Ardından şubat ayında 3 işçiyi barışçıl metin okuduğu için 13 Haziran’da ise sendikalı 8 işçiyi telefonla arayarak Kod 49 ile işten çıkarttı.
Son işten çıkarılan 8 işçi arasında bulunan doğuştan sağ kolunda yüzde 60 engel bulunan Bilal Karaduman yaşadığı mobbingi ve ağır çalışma koşullarını anlattı.
“İKİ KOLLA YAPILMASI GEREKEN İŞİ TEK KOLLA YAPMAMI İSTEDİLER”
Sakat Cenah’tan Ali Dinç’in haberine göre, 2021 yılında DIGEL Tekstil’de işe başladığında destek operatörü olarak çalıştığını ve engel durumuna uygun iş yaptığını aktaran Karaduman, sendikalı olduktan sonra kendisi için uygun olmayan bir göreve verildiğini söyledi. Karaduman, sendikalı olduktan sonra yaşadığı süreci şöyle anlattı:
“Masa başında yaptığım yarı zamanlı işime son verildi. Aşağıya indiğimde ekip liderleri ve üretim müdürü bana, “Artık yukarıda çalışmayacaksın, sevkiyatta da olmayacaksın” dediler. Beni “beden askılama” denilen bir operasyona verdiler. Bu iş, iki elle yapılması gereken bir iş. Sonrasında çalışma alanımı daha da daraltmaya başladılar. Üretim ile kesimhane arasında, kesim makinesi denilen tehlikeli bir makinenin olduğu daracık bir alana beni sevk ettiler. Bu makinenin sürekli hareket eden bir kolu var ve otomatiğe bağlandığında sürekli geziyor.”
“BUNCA YILDIR YAŞAMADIĞIM AĞRILARI YAŞADIM”
Karaduman’ın sol kolunda ve vücudunda, iki elle yapılması gereken bir işi tek elle yaptığı için ağrılar başladı. Üretim müdürlerine “33 yaşındayım, bunca yıldır yaşamadığım ağrıları yaşadım. Sağ kolumda böyle sıkıntı görmedim, kolumda problemler başladı” diyen Karaduman, “Verimlilik sistemine geçtik, seni eski yerine veremeyiz, artık bir düzen var” yanıtını aldı.
Doktora giden Karaduman, ağrıları için ilaç kullanmaya başladı. Ancak Karaduman’ın, kas problemleri yaşadığını bildirmesine rağmen yeri değiştirilmedi.
MESCİDE GİDEN MERDİVENDEN DÜŞTÜM
Sefalet zammının yanında fabrika içerisinde onur kırıcı davranışlardan ve erişilebilirlik sorunlarından da bahseden Karaduman, “Mescide giden ve “ölüm merdiveni” dediğimiz bir yer vardı. Ben oradan yuvarlanarak düştüm. Merdivenlerin sağı ve solu elektrik telleriyle doluydu, basamaklarda kaydırmaz bant yoktu. Yağmurlu bir günde 20 basamak düştüm, gözüm karardı. Beni revire kaldırdılar ama takım liderleri sadece bakıp üretime döndü, bir “Geçmiş olsun” bile demediler” diye konuştu.
