Gökmen Ulu, bir emek ve yaşam hakkı savunucusu, somut başarılara ulaşan bir barış aktivisti ve mütevazı bir demokrasi kahramanı olan Osman Özgüven’le onurdaşlarının şiir gibi serüvenini yazdı.
Siyasi yaşamını SODEP, SHP, CHP ekseninde sürdüren, halkın ise uygulamaları nedeniyle “Komünist Osman” unvanını verdiği Özgüven, 1984-1994 ve 2004-2013 yılları arasında İzmir Dikili Belediye Başkanlığı döneminde yerel devrim gerçekleştirmişti.
“YENİDEN UMUDA TUTUNMAYA BİR DAVET”
Yazar Gökmen Ulu, Kırmızı Kedi Yayınevi’nden çıkan kitabın önsözünde şu ifadeleri yazdı:
"Çığır açmış devrimci bir belediye başkanının olağanüstü öyküsüdür bu. Bir emek ve yaşam hakkı savunucusu, somut başarılara ulaşan bir barış aktivisti ve mütevazı bir demokrasi kahramanı olan Osman Özgüven’le onurdaşlarının şiir gibi serüvenidir. Varlığın ve yokluğun, zaferlerin ve yenilgilerin, umutların ve hayal kırıklıklarının, vefanın ve ihanetin, sevinçlerin ve kederlerin öyküsüdür. Aslında, bir bakıma, “anlatılan senin hikâyendir.”
Bu kitabın temel amacı; toplumcu belediyecilik uygulamalarıyla hayatımıza etkili dokunuşlar yapan bir rol modelin hayatı ve yerel yönetim sınırlarını aşan fikirleri ekseninde hatırlamaya, düşünmeye, sorgulamaya ve yeniden umuda tutunmaya bir davettir."
“HEYKELİ DİKİLECEK ADAM”
Kitapta, Osman Özgüven’in yaşamına ve uygulamalarına tanıklık edenlerin değerlendirmeleri de yer alıyor.
Oben Ulu (Gazeteci-Ekoloji ve Barış Aktivisti): Anlatılan; adalet, ekmek ve gülün hikayesidir. Sadece geçmişin bir nostaljisi değil, geleceğin inşası için yol de haritasıdır.
Genco Erkal: Bir kişinin vizyonuyla nasıl değişebiliyor bir ilçenin ve bir bölgenin yaşamı, nasıl bir ışıkla birdenbire bir yere sıçrıyor… Ben ona mucize diyorum gerçekten ve bunu Osman Başkan yarattı.
Özgür Özel: Osman Özgüven’in alnımdan öptüğü an hayatımda aldığım en büyük ödüldür. Biz ancak ona benzemeye çalışan solcular olabiliriz. Babam gibi severim. O olmasaydı bugün burada olmazdım.
Mehmet Gönenç (Eski Bergama Belediye Başkanı): Halkçı-demokratik belediyeciliği gerçek anlamda uygulayan ve manifestosunu yazan başkandır.
Murat Karayalçın: Gerçekleştirdiği yerel yönetim devrimiyle efsaneleşti.
Ece Temelkuran (Yazar): Küçük bir ilçeden “Yapabiliriz” kararlılığıyla bir kıvılcım yakan, ülkenin aydınlarını her yaz Dikili’de toplayarak dönemin suskunluğunu bozan, karanlığı devrimci bir inatla yırtan, topraksızlara toprak veren, halka bedava su ve ekmek verdiği için yargılanan, güzeller güzeli bir insan.
Orhan Aydın: Osman Başkan ve yoldaşları büyük bir kafatasçılığı ve ırkçılığı; sanatla, kültürle, edebiyatla, şarkıyla, türküyle, oyunla, dansla, müzikle, heykelle birlikte yerle bir ettiler.
Suavi: Yerel-genel-evrensel diyalektiğini başarıyla uygulayan istisna bir devrimcidir. Ayrıca asla kir tutmamıştır.
Muhittin Üstündağ (Hukukçu): Rant kapılarında kul köle olmadı. Osman Özgüven’den başka emekli maaşıyla geçinen bir belediye başkanı tanımıyorum.
Zülfü Livaneli: Dürüstlüğüyle, halkçılığıyla bir model oldu.
Aleksandros Evangelinos (Dönemin Ayaparaskevi Belediye Başkanı): Türk-Yunan Barışının yeniden sağlanmasında birincilik madalyası Osman Özgüven’in olmalı.
Arif Ali Cangı (Ekoloji Avukatı): Her bakımdan partisinden daha öndeydi. Eğer belediye başkanlığından öte, partinin genel başkanı olsaydı, Türkiye şu andaki kötü durumda olmazdı.
Ferhan Şensoy: Heykeli dikilecek adamdır.
