Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin eski Genel Sekreteri ve İstanbul Planlama Ajansı Başkanı Doç. Dr. Buğra Gökce, sosyal medya hesabı X üzerinden cezaevindeki bir gününü ve hislerini paylaştı. Gökce, paylaşımında Ankara, İzmir ve İstanbul’da birlikte yürüdüğü dostlarına seslenerek kendisi için yürümelerini ve gökyüzüne bakmalarını istedi. Gökce paylaşımında "Artık öyle özledim ki özgürce göklere bakmayı, dümdüz yürümeyi çıkınca uzun uzun dümdüz yürüyeceğim. 10-15 adım sonra dönmek zorunda kalmak istemiyorum artık. Hele 5 adımda bir dönmeyi hiç istemiyorum. Güneşi gördüğüm, kokladığım, temas ettiğim, yolları araçları bile görebildiğim bir yürüyüş hayal ediyorum. Hele dostlarla sohbet ederken, gülüşürken oluyorsa… Ankara’da, İzmir’de, İstanbul’da beraber yürüdüğüm dostlarım, arkadaşlarım, sevdiklerim kulaklarınız çınlasın. Benim için yürüyün bugün ve yarın. Bir de göğe bakıp bana göz kırpın olur mu? Hissederim ben onu, seviyorum sizleri…" ifadelerine yer verdi.
BUĞRA GÖKCE CEZAEVİNDEN SESLENDİ
Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin eski Genel Sekreteri ve İstanbul Planlama Ajansı’nın (İPA) Başkanı Doç. Dr. Buğra Gökce, sosyal medya hesabı aracılığıyla şu ifadeleri paylaştı: "Gece boyu ara ara güçlü yağmur sesi geldi. Avluya ara ara kovayla su döküldü sanki. Sabah sayım saatine yakın uyandım ve çok güçlü bir fırtına sesi ile sanki uçuruyordu. Avlu dediğimiz yer 10 metrelik duvarlarla çevrili bir derin kuyu olduğundan böyle güçlü rüzgarlar bir nevi hortum etkisi de yaratıyor. Tabandan yukarı çıkan bir esinti oluyor sanki. Buna rağmen sabah 9,30 civarı kendimi o bir yudum açık havaya attım. Zira başka türlü havayla, gökyüzüyle temas etme şansı olmuyor. Rutin sporumu yaptım. Çok iyi geldi. Ancak esinti kulağıma bile zarar verebilir düzeyde yüksekti O bir yudum nefes, bir parça hava, o yirmi iki metre kare gökyüzü öyle kıymetli ki düşmeyen bilemez.
YARIN TEL ÖRGÜSÜZ GÖKYÜZÜ GÖRECEĞİM
Dün sabah aylık kapalı spor saatin var diye geldi memur arkadaş. Ayda bir saat kapalı spor salonuna çıkabiliyoruz. Herkes arkadaşlarıyla biz ise oraya da tek başına! Havası tam olmayan bir basket topu ile tek başına şut çekmeye çalışıyor sonra etrafını yürüyorum voleybol sahasının… Dün ise tek başına mı diye son kez sordum. Evet deyince iddianame çıkınca biz de arkadaşlarımızla çıkabilecektik dedim. "Bana sorma" der gibi baktı memur arkadaşım. Haklı. "O halde ben çıkmayım bugün o kapalı salonda tek başıma kalacağıma bu avluda bir damla gökkuşağı, bir yudum taze havayı, nefesi alırım" dedim. Sen bilirsin dedi. Dün de avlumu seçtim yani! Cuma 14-15 arası ise başka açık sporum var. Yarın eğer aşırı yağış olmazsa tel örgüsüz, göğü en fazla görebildiğim açık futbol sahasına çıkacağım. Orada hem daha geniş bir alanın çevresini yürüyorum hem de tel örgüsüz gökyüzü görüyorum.
BANA GÖZ KIRPIN
Artık öyle özledim ki özgürce göklere bakmayı, dümdüz yürümeyi çıkınca uzun uzun dümdüz yürüyeceğim. 10-15 adım sonra dönmek zorunda kalmak istemiyorum artık. Hele 5 adımda bir dönmeyi hiç istemiyorum. Güneşi gördüğüm, kokladığım, temas ettiğim, yolları araçları bile görebildiğim bir yürüyüş hayal ediyorum. Hele dostlarla sohbet ederken, gülüşürken oluyorsa… Ankara’da, İzmir’de, İstanbul’da beraber yürüdüğüm dostlarım, arkadaşlarım, sevdiklerim kulaklarınız çınlasın. Benim için yürüyün bugün ve yarın. Bir de göğe bakıp bana göz kırpın olur mu? Hissederim ben onu, seviyorum sizleri…"
