(TBMM) - TİP İstanbul Milletvekili Sera Kadıgil, TBMM'deki bütçe görüşmelerinde MESEM kapsamında yaşamını yitiren 37 öğrenciye dikkati çekerek, Mahir Uğran'ın annesinin mektubunu okudu.
“MAHİR UĞRAN’IN ANNESİ KONUŞACAK”
TİP İstanbul Milletvekili Sera Kadıgil, Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin'e yönelik eleştirilerini sıraladı. Kadıgil, şöyle konuştu:
"Atanamayan, yoksulluk hatta açlık sınırının altında yaşattığınız öğretmenlerden, Bakanlığınızın dört yılını aşan liyakatsizliğinden, evladının beslenmesine bir elma koymaktan aciz hâle getirdiğiniz anne babalardan, mutsuz çocuklardan, geleceğini çaldığınız gençlerden bahsetmek isterdim. Ama bir yerde çocuklar ölüyorsa başka bir konuyu konuşmaya takat kalmıyor. Sayın Tekin, savunduğunuz 37 çocuk ölümü, 31 bin 747 iş kazası yaşandı. 31 bin çocuğun başına iş geldi. Bunu ben demiyorum, sizin rakamlarınız. Ama biz burada bu çocuklardan her bahsettiğimizde başınızı öne eğip utanmak yerine bizimle kavga etmeyi seçiyorsunuz. O yüzden bugün burada ben konuşmayacağım. Kaybettiğimiz 37 çocuktan sadece birinin, 1 Mayıs günü koşup oynaması gerekirken çalışmak zorunda bırakıldığı iş yerinde ölen Mahir Uğran'ın annesi konuşacak. Bizi dinlemiyorsunuz. En azından onu dinleyecek kadar sabrınız olduğunu umuyorum."
"NİYE BU ÇOCUKLARA SAHİP ÇIKMIYORSUNUZ?”
Annenin mektubunu okuyan Kadıgil, şu ifadelere yer verdi:
"Sayın Yusuf Tekin, böyle bir sistem kurduğunuz güzel ama siz niye bu çocuklara sahip çıkmıyorsunuz? Hiçbir şekilde sahip çıkmadınız. Bize bir başsağlığı dahi dilemediniz. Çok bekledik, çok istedik. O kadar çağırmama, yazmama rağmen hiç ulaşmadınız. Bir başsağlığı dilemenizi isterdim. Çok bir şey istedim. Biz bu çocukları size emanet ettik, devlete emanet ettik. Sokaklara güvenemiyoruz, insanlara güvenemiyoruz. Devletimize de mi güvenemeyeceğiz? Davamızın yanında olmanızı çok isterdim. Çünkü hani bu çocuklar bilsinler ki yalnız değiller. Bilsinler ki ‘Biz devletin öğrencileriyiz, bizim arkamızda devlet var.’ desinler istedim. Olmadı. Demiyorum ki bu Allah'ın takdiridir. Çünkü benim çocuğum yiyecek içecek bölümünde. Orada mutfakta kek yapması, krema çıkarması lazım. Benim oğlumun ne işi var ya elektrikçinin yanında? Benim oğlum elektrikçi çırağı değil ki. Zaten giden gitti. Ben oğlumu geri getiremeyeceğim. Bir ömür boyu onun acısını çekeceğim.
‘Davanızın yanındayız. Kimin ihmali varsa, kim sebep olduysa cezasını çekmesini sağlayacağız.’ demenizi çok istedik ama yapmadınız. ‘Giden gitti.’ deyip bıraktınız. Benim oğlum haftanın yalnızca bir günü evdeydi. Geri kalan günlerde hep çalışıyordu. Okul günlerinde okula gönderilmiyordu. Biz bunu defalarca koordinatör öğretmenine söylememize rağmen hiçbir şey değişmedi. Oğlumun mesajları dahi var elimde, duruyor. ‘Hocam, yarın okul günü ama usta okula göndermiyor, iş çok yoğunmuş. Gelmesem devamsızlık olur mu?’ Mesajları burada duruyor. Ama ne öğretmenimiz ne okul müdürümüz işlem yaptı. Ne bir tutanak tuttular ne yanımızda durdular. Ustalarıyla kaç kez görüştük. ‘Bu çocuklar öğrenci, niye bu saate kadar çalıştırıyorsunuz?’ diye çok tartıştık. Bize ne dediler biliyor musunuz? ‘Okusun istiyorsan al oğlunu git, okula yazdır o zaman.’ Ya biz zaten okula yazdırmışız bu çocuğu. Bu çocuk senin elemanın değil. Bu çocuk staj yapan öğrenci. Biz bunları defalarca konuştuk. Kimseye anlatamadım. Bir tane yalanım varsa cezamı çekmeye razıyım. Ama bir tane yargılanan devlet görevlisi yok. Sadece iş yeri sahibi ve elektrikçi tutuklu. Onları da dört ayda saldılar. Sonra yine tutukladılar. Dükkân zaten hemen açıldı. Bu beni tamamen yıktı. Ben o dükkânın kapısından bile geçemiyorum."
"İZLİYORSUNUZ OLUP BİTENİ"
Kadıgil, mektubunun ardından şöyle tepki gösterdi:
"Mesela bu çocuk zengin olsaydı, babasının parasıyla bir kolejde okusaydı şimdi o bir okulun bahçesinde oynuyor olacaktı, sizlerin çocukları gibi. Mesela buraya denetime göndermişsiniz iki gün önce bir öğretmeni. Aynı hafta orada bütün küçük mutfak aletlerinden personel çarpılmış. Daha bir gün önce ya, bir gün önce bir kız öğrenci aynı panodan çarpılmış. Bunları tespit edip o iş yerinin kapısına kilit vurmayı becerecek bir devlet olsaydı bu ülkede, bu çocuk bugün hayatta olacaktı. Ya da ayda 8 bin liraya biz ucuz işçi olarak bu çocukları kullanıyoruz değil, bu çocukları stajyer olarak eğitiyoruz diyebilen birileri olsaydı bu çocuk şu anda hayatta olacaktı. Ama bunların hiçbiri olmadığı için Mahir de artık yok, Sayın Tekin. MESEM'de çocuklar ölmesin diyen, bu yüzden size kızıp 'Yusuf Tekin istifa' diyen genç öğrenciler şafak baskınlarıyla evlerinden alınırken izlediğiniz gibi izliyorsunuz olan biteni..."
