Kiracı ile ev sahibi arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin Yargıtay’dan emsal nitelikte bir karar geldi. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin kararı, 10 Şubat 2026 tarihli Resmi Gazete’de yayımlandı.
YAZILI SÖZLEŞME VE ÖDEME YÖNTEMİ TARTIŞMASI
BirGün’de yer alan habere göre; Dosyaya konu olayda kiracı, taraflar arasında 20 Eylül 2022 tarihli yazılı kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmede ödemenin banka yoluyla yapılmasının kararlaştırılmasına rağmen ev sahibinin talebi üzerine kira bedellerini elden ödediğini ileri sürdü.
Kiracı, haziran ayı kirasının ev sahibi tarafından alınmaması üzerine tevdi mahalli tayini talep ettiğini, buna rağmen hakkında icra takibi başlatıldığını belirterek borçlu olmadığının tespitini istedi. Yargılama sürecinde dava, icra tehdidi altında yapılan ödemeler nedeniyle istirdat davasına dönüştü. Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, kiracının sunduğu tanık beyanlarına dayanarak kira bedellerinin ödendiği kanaatine vardı. Mahkeme, kiracının icra tehdidi altında ikinci kez ödeme yapmak zorunda kaldığını belirterek ödenen bedellerin faiziyle birlikte iadesine karar verdi.
BAKANLIK KARARI TEMYİZE GÖTÜRDÜ
İlk derece mahkemesinin kararı, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz edildi. Bakanlık, yıllık kira bedelinin senetle ispat sınırının üzerinde olduğunu, bu nedenle kira borcunun ödendiğinin kesin delille ispat edilmesi gerektiğini savundu. Ayrıca yazılı kira sözleşmesi bulunan durumlarda senede karşı tanıkla ispat yasağının uygulanması gerektiği vurgulandı.
YARGITAY’DAN EMSAL NİTELİKTE HÜKÜM
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, yazılı kira sözleşmesi bulunan hallerde ve yıllık kira bedeli senetle ispat sınırının üzerinde olduğunda, kiracının “kira bedelini ödedim” iddiasını kesin delille ispatlaması gerektiğine karar verdi. Kararda, kira bedelinin elden ödendiği yönündeki iddianın tanık beyanlarıyla kanıtlanamayacağı, banka dekontu, makbuz veya yazılı belge bulunmasının zorunlu olduğu belirtildi.
RESMİ GAZETE’DE YAYIMLANDI
Yargıtay, ilk derece mahkemesinin tanık beyanlarına dayanarak verdiği kararı usul ve yasaya aykırı buldu. Karar, sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına bozuldu. Emsal nitelikteki karar, 10 Şubat 2026 tarihli Resmi Gazete’de yayımlandı.
