Türkiye’de çocuk işçiliği her geçen yıl daha görünür hâle geliyor. İktidarın eğitim politikalarının bu tabloyu derinleştirdiği yönündeki eleştiriler artıyor.
Yaklaşık 4 milyon çocuk örgün eğitimin dışında kalırken, MESEM’de bulunan öğrencilerle birlikte çalışma yaşamına dahil edilen çocuk sayısının 2 milyona ulaştığı ifade ediliyor.
İSİG Meclisi’nin verilerine göre son 13 yılda en az 862 çocuk iş cinayetlerinde yaşamını yitirdi. Hayatını kaybeden çocukların 292'sinin 5-14 yaş, 570'inin ise 15-17 yaş grubunda olduğu belirtildi. Çocuk işçi ölümlerinin en yoğun yaşandığı sektörler tarım, inşaat, konaklama ve metal işkolları olurken, vakaların en fazla görüldüğü iller arasında Şanlıurfa, Gaziantep, İstanbul, Adana ve Konya yer aldı.
Cumhuriyet’in haberine göre; Türkiye, Dünya Çocuk İşçiliğiyle Mücadele Günü'nü çocuk işçiliği ve eğitimden kopuşa ilişkin dikkat çeken verilerle karşıladı.
TÜİK'in bu yıl yayımladığı "İstatistiklerle Çocuk" raporunda önceki yıllarda yer verilen 15-17 yaş grubuna ilişkin işgücü verilerinin bulunmaması tartışmaları yeniden alevlendirdi.
Çocuk işçiliği üzerine çalışmalarıyla bilinen araştırmacı-yazar Özgür Hüseyin Akış, “Enflasyondaki artış ücretleri eritirken, yetişkin işçilerin çalışarak çekirdek ailenin temel ihtiyaçlarını karşılayabilmesi mümkün değil. Asgari ücret 4 kişilik bir aile için açlık sınırının altında kalıyor. 2019 yılında TÜİK’in çocuk işçiliği raporunda kayıtlı 720 bin çocuk varken, 2024 yılında yine TÜİK’in çocuk işçiliği raporunda 970 bin çocuk işçi tespiti var” açıklamalarıyla ekonomik krizin boyutunu gözler önüne serdi.
