Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), "İstatistiklerle Kadın, 2025" çalışmasının sonuçlarını açıkladı. Araştırmaya göre, eğitim düzeyindeki artışa rağmen kadınların istihdam oranının erkeklerin yarısından daha az olarak kaydedildi.
Rapora göre Türkiye'de nüfusun yarısını kadınlar oluştursa da, bu eşitlik işgücü piyasasına yansımıyor. Kadınların istihdam oranları erkeklerin yarısından bile az kalırken, bakım emeği yükü ve güvencesizlik kıskacındaki kadınların yoksulluk riski yüzde 30’a dayandı.
TÜİK’in her yıl 8 Mart Dünya Kadınlar Günü öncesinde yayımladığı rapor, kadınların ekonomik hayattaki dezavantajlı konumunu ve derinleşen eşitsizliği bir kez daha resmi verilerle gözler önüne serdi.
Buna göre, ülke nüfusunun yüzde 49,98'ini kadınlar, yüzde 50,02'sini erkekler oluşturdu. Türkiye'nin kadın nüfusu 43 milyon 32 bin 734 kişi, erkek nüfusu 43 milyon 59 bin 434 kişi oldu.
Ancak neredeyse yarı yarıya olan bu demografik denge, çalışma hayatında büyük bir uçuruma dönüşüyor.
En yüksek istihdam oranı yüzde 54,7 ile TR61 (Antalya, Isparta, Burdur) bölgesinde, en düşük istihdam oranı ise yüzde 39,5 ile TRC3 (Mardin, Batman, Şırnak, Siirt) ve TRB2 (Van, Muş, Bitlis, Hakkari) bölgelerinde gerçekleşti.
GÖRÜLMEYEN EV İÇİ EMEK
Veriler, kadınların eğitim seviyesindeki oransal artışa rağmen işgücü piyasasına katılımlarının önündeki yapısal engellerin sürdüğüne işaret ediyor. İstihdam oranlarına bakıldığında, kadınların işgücüne katılımı erkeklerin yarısından daha az bir seviyede. Kadın dernekleri ve Türkiye Kadın Hareketi bu tablonun temelinde ev içi görünmeyen emek sömürüsünün yattığına dikkat çekiyor. Çocuk, yaşlı ve engelli bakımının kurumsal ve ücretsiz politikalarla desteklenmemesi, bu yükü tamamen kadınların sırtına bırakarak onları istihdamın dışına itiyor.
KADIN YOKSULLUĞU % 30’LARDA
Rapordaki en çarpıcı ve alarm veren veri ise yoksulluk oranları. Türkiye'de kadınların yoksulluk riski %30 gibi oldukça kritik bir eşiğe ulaşmış durumda. Güvencesiz çalışma koşulları, kayıt dışı istihdam ve eşit işe eşit ücret ilkesinin ihlal edilmesi, kadınları ekonomik krizler karşısında en sömürülen grup haline getiriyor. Bu tablo, toplumsal cinsiyet eşitsizliğinin yalnızca sosyal bir sorun değil, doğrudan bir emek ve yaşam hakkı ihlali olduğunu tekrar ortaya koyuyor.
